Dit is wat ik je wil vertellen over opstellingen

Jaren geleden ben ik in aanraking gekomen met familieopstellingen, inmiddels hoor je het steeds vaker. Familieopstelling, ja het klinkt best heftig. Ga je dan je hele familie opstellen? En mijn familie wil dat helemaal niet, moeten ze dan allemaal mee? Mijn vraag heeft helemaal niks te maken met mijn familie, dus is het dan wel wat voor mij? Dit zijn een aantal vragen die ik voorbij hoor komen.

Natuurlijk valt er veel te herleiden uit je gezin van herkomst, maar met een opstelling hoef je niet altijd generaties terug of je hele familie mee te nemen. Daarom gebruik ik ook liever het woord Opstellingen.

Opstellingen brengen je inzichten en die kunnen met van alles te maken. Zaken die al heel lang spelen, maar ook dillema’s in het hier en nu of vragen over bijvoorbeeld stress die je ervaart op je werk. En daarvoor is het helemaal niet nodig om je hele familie op te stellen.

Juist zulke vragen klein houden kunnen hele mooie inzichten geven. En nee, je komt niet met je familie, je komt lekker alleen. De mensen die komen als representant zijn er om elementen in jouw vraag te representeren. Door ze op te stellen in de ruimte komt er een levend beeld van datgene waar jij meer inzicht in wilt krijgen. En het gaat niet verder als dat jij aan kan, zo werkt het nou eenmaal, je grenzen worden gerespecteerd, ook al zijn ze onbewust. Je krijgt te zien wat voor jou op dit moment nodig is. Dus hele familielijnen, een overleden vader/moeder, zusjes zijn niet altijd nodig in een opstelling. Kijken naar wat voor jou op dit moment speelt is vaak al voldoende om weer rust te krijgen, inzicht of een keuze te kunnen maken. We stellen dan bijvoorbeeld je stressfactoren op en dat waar je ontspanning van krijgt, je blokkade en je kracht. Of je dilemma, wat laat de ene keuze zien en wat de ander.

Ook hoor ik vaak dat mensen het wollig vinden, ja dat snap ik helemaal. En waarom?, omdat het zo moeilijk is met woorden en concrete voorbeelden te vertellen wat het is. Onze hersenen willen begrijpen wat er gebeurd en daar en verklaring, verhaal van maken. In opstellingen werk je meer vanuit het buikbrein. Opstellingen werken op gevoelsniveau, het onbewuste. En gaat ervan uit dat alles met alles is verbonden en energie heeft, en in dat veld word gewerkt. Ja daar kan je geen woorden aan geven, dat kan je alleen maar ervaren en beleven.

Pas zei iemand tegen me “dit hoort bij het leven”, daarmee bedoelde ze dat iedereen een keer een opstelling zou moeten doen. Naar de tandarts ga je toch ook om je gebit fit te houden, waarom zou je dan je groei en bewustzijn niet regelmatig voeden?

Ik ben er jaren geleden mee begonnen en het heeft me enorm geholpen om zaken van mezelf, mijn omgeving, het leven te begrijpen. Dat was niet altijd makkelijk, maar ik ben er oh zo dankbaar voor.